line decor
 
 
 
 

 
 

                 VIERINGEN IN HET WEEKEND:

         zaterdagavond:                        19.00 u.: viering met samenzang

         zondagmorgen:                        10.00 u.: viering met het Gemengd Koor.

 

                 VIERINGEN IN DE WEEK:

        woensdag en vrijdag om 9.30 uur

 

 

 

 

   

Het is een hectische tijd in de parochies van onze regio. De grootste klap is uiteraard het volstrekt plotselinge overlijden van pastor Visser. Daarnaast zijn pastor Harte en pater Wijers door toenemende problemen met hun gezondheid niet langer beschikbaar voor de weekendvieringen. Daar kwam het fietsongeluk van pastor Dominiek Deraeve afgelopen week nog bij. ‘Het kon niet slechter uitkomen.’ zei hij zelf. De prioriteit ligt nu eerst bij zijn herstel, maar hem kennend zal hij intussen niet nalaten te doen wat hij kan. Gelukkig zit in onze parochies - ook op hogere leeftijd - genoeg spirit om samen verder te gaan.

Als opkikker wat positief nieuws van de jongere generatie: afgelopen week is de regionale jongerengroep bij elkaar geweest. Wat een feest om deze jongeren in een buitengewoon goede sfeer bij elkaar te zien!

Mede dankzij de aanwezigheid en inzet van de jonge Salesianen is nu besloten over te gaan tot een vast ritme van twee keer per maand samenkomen: één keer voor een meer catechetische bijeenkomst en één keer met meer aandacht voor gebed in de sfeer van Taizé. Dit zal in eerste instantie gebeuren op de bovenverdieping van de pastorie van de Sint Lucaskerk waar de jongeren hiervoor nu hun eigen ruimte kunnen gaan inrichten.

De eerstvolgende keer is nu gepland op maandag 27 november 20 u.

Alle jongeren van 16-30 jaar welkom!

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12 - 19 november 2017            no: 2857

 

WIJSHEID

N.a.v. de zondagslezingen (Wijsheid 6, 12-16 en Matteüs 25, 1-13)

 

Veel kennis hebben, weten, geleerd zijn, is iets anders dan wijs zijn. Wijsheid is, ook in de Bijbel, geen theoretische kennis maar gaat over het leven zelf in de betekenis van levenswijsheid, een bepaalde levenshouding. Mensen die niet geleerd zijn, hebben vaak een grote levenswijsheid. Kennis kunnen we leren maar wijsheid is een gave. Wijs is de mens die zich kan verwonderen, openstaan voor een werkelijkheid die groter is dan het verstand. We zien met onze ogen maar blijven steken aan de oppervlakte. Door de wijsheid zien we in de diepte, wordt ons zicht tot inzicht en verdieping. De grote denker Pascal spreekt over de geest van de geometrie (exacte kennis: meten is weten) en de geest van het hart die zijn redenen heeft die het verstand niet kent. Dit is de geest van het geloof die alle verstand te boven gaat.

In de Bijbel is wijsheid altijd verbonden zijn met God, leven met God en zijn Thora. In de Bijbel staat wijs tegenover dwaas. In een psalm zegt de dwaas in zijn hart: ‘Er is geen God.’ In het verhaal van de rijke dwaas denkt hij alleen maar aan zijn bezit en het vermeerderen daarvan en houdt geen rekening met zijn eigen eindigheid en met God.

We naderen het einde van het kerkelijke jaar. Daarin past de evangelielezing over de vijf wijze en dwaze meisjes. Sommige moderne vertalingen spreken over verstandige en domme meisjes, maar wijs of dwaas zijn heeft een fundamentele diepte die bij de betekenis van verstandig of dom zijn, verloren gaat. Iemand die in het dagelijks leven niet genoeg olie bij zich heeft voor zijn lamp is dom. Maar in dit verhaal gaat het om veel meer. De meisjes wachten op de Bruidegom en moeten waakzaam zijn. Als wij gehoor geven aan de roepstem van God, dan zijn wij wijs zoals de eenvoudige vissers aan het meer die alles in de steek lieten en Jezus direct volgden.

 

 

Liturgische vieringen

11-12 november 2017: 32e zondag door het jaar

Voorganger: Colm Dekker

Lezingen: Wijsheid 6, 12-16; Matteüs 25, 1-13

zat. 11/11:         19 u:      woord en communieviering met samenzang

                            ** Ans Lirb; pastor Visser

zon. 12/11:        10 u:      woord en communieviering met gemengd koor

                            ** Klaas en An Rijs - Vermeij; overleden zus Gé;

                                 Ans Lirb; Erna Timmerman - Jonas; pastor Visser

 

18-19 november 2017: 33e zondag door het jaar

Lezingen: Spreuken 31, 10-13+19-20+30-31; Matteüs 25, 14-30

zat. 18/11:         19 u:      eucharistieviering met samenzang

                            ** Ans Lirb; pastor Visser

zon. 19/11:        10 u:      eucharistieviering met gemengd koor

                            ** Klaas en An Rijs - Vermeij; Ans Lirb; pastor Visser

 

 

 

 

VERANTWOORDING COLLECTES

Graag geven we een overzicht van de collectes van de afgelopen week.

De collectes van het afgelopen weekend van 4-5 november hebben
€ 215,36 opgebracht, en het plaatsengeld € 43.

Hartelijk dank voor uw gaven die geheel ten goede komen aan kerk, pastoraat en diaconie.

 


Pastor Dominiek Deraeve

Velen van u hebben het afgelopen zondag al in de kerk gehoord: pastor Dominiek Deraeve heeft een ongeluk gehad en is voor langere tijd uitgeschakeld.

Hij is met het achterwiel van zijn fiets in een tramrails terechtgekomen en heeft bij zijn val een knie- en polsbreuk opgelopen. Dinsdag 7 november is hij geopereerd en hij zal nu moeten werken aan zijn herstel.

Wij wensen pastor Dominiek vanaf deze plek van harte beterschap en bidden voor een voorspoedig herstel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij vragen om begrip!

Met name door het overlijden van pastor Visser en het ongeluk van pastor Dominiek Deraeve zal er in de komende weken veel geschoven moeten worden. Op dit moment is nog niet exact duidelijk hoe de pastores het werk gaan verdelen en wie wat gaat doen. Deze situatie kan gevolgen hebben voor de ‘Berichten van Paulus’ en de planning in deze en andere kerken.

Wij vragen hiervoor uw begrip. Iedereen doet zijn best.

 

 

 

                                 

 

 

 

 

                                 

 

15 – 22 oktober 2017-10-09                        no:2853

IN MEMORIAM PASTOR VISSER

Op 7 oktober is onze geliefde pastor Visser plots overleden. Zijn heengaan bracht ons allemaal in shock. In deze ‘berichten van Paulus’ willen we eer brengen aan deze toegewijde herder van onze parochie. Naast een korte levensbeschrijving geven we enkele getuigenissen. Uiteraard beseffen we dat iedereen een eigen getuigenis kan geven over zijn of haar ervaringen met pastor Visser. Het zou een heel lijvig boek worden met vele lieve en dankbare woorden. De vier pagina’s van dit mededelingenblaadje laten dit echter niet toe. Belangrijker dan wat er geschreven wordt, is wat we van hem meedragen in ons hart. Dat is dikwijls niet te verwoorden omdat het een kostbaar geschenk is, een verborgen schat… Laten we dit vooral koesteren.

 

Pastor Hans Visser – een levensbeschrijving

Hans Visser werd geboren op 22 oktober 1941 te Haarlem. Hij was de oudste van vijf jongens. Drie van de vijf jongens zouden een pastorale rol spelen in de Kerk: Hans, Ruud en Paul✝. De parochiële Liduinakerk speelde een kernrol in zijn geloofsvorming. Hij werd er gedoopt, deed er op 22 mei 1949 zijn eerste H. Commnunie, werd er gevormd en werd er op 8 juni 1968 door mgr. Th.H.JH. Zwartkruis tot priester gewijd.

Hij wilde pater worden en volgde daarom vanaf zijn zestiende het klein seminarie van de Minderbroeders Conventuelen te Urmond. In augustus 1961 startte hij het noviciaat te Kessenich. Na zijn filosofiestudies te Wijnandsrade ging hij theologie studeren in Leuven. In september 1965 bond hij zich door de grote professie definitief aan de Orde der Minderbroeders Conventuelen waar hij de kloosternaam Edmundus kreeg. Vijftien jaar werkte Hans in Arnhem-Zuid, tot hij in oktober 1982 pastoor benoemd werd in de Paulusparochie in Amsterdam. Vijfendertig jaar lang was hij de geliefde pastoor van alle mensen, waarvoor hij in 2008 opgenomen werd in de Orde van Oranje-Nassau. Op 7 oktober daagde hij niet op voor de avondmis. Hij werd gevonden in zijn stoel. In alle stilte was hij, bescheiden, - zoals hij ook geleefd heeft – naar zijn Heer gegaan, die hij een leven lang gediend heeft.

 

BEDANKT PASTOR HANS VISSER:

Geschokt en verslagen zijn wij door het overlijden van onze geliefde pastor Hans Visser. Gedurende 35 jaar was hij de spil in onze geloofsgemeenschap. Met zijn pastorale inzet, zijn trouw en zijn oprechte belangstelling wist hij de juiste toon aan te slaan en zette hij zich met hart en ziel in. Hij bekommerde zich om mensen, had een luisterend oor en wist zich goed in te leven bij anderen.

Bestuurlijk was hij kundig, maar bescheiden, luisterde eerst goed en gaf daarna zijn mening. De zorg voor zieken die aandacht vroegen, zowel thuis als in de verpleeghuizen, had bij hem prioriteit, hij kwam zo mogelijk vaak bij hen op bezoek.

In de eucharistieviering op zaterdag en zondag wist hij met zijn preken aan te sluiten bij het levensgevoel van mensen, hen te sterken en iets mee te geven voor de komende week. Ook kon hij erg genieten van de gezinsvieringen met Pasen en Kerst, vooral als hij voelde dat er een goede sfeer hing, was hij in zijn element, voelde zich vrij, probeerde te inspireren, stond voor het altaar en praatte uit het hoofd. De vieringen met communicanten lagen hem na aan het hart, zijn preek was aangepast maar nooit kinderachtig. Vol enthousiasme zong hij mee met de liedjes.

Van de pastorie maakte hij een gastvrije plek, zijn heerlijke soepen waren beroemd. Een minpuntje: zijn sterke koffie was berucht bij sommige mensen.

Pastor Visser was een mensenmens, het was een voorrecht om hem 35 jaar te midden van onze geloofsgemeenschap mee te maken. Bedankt pastor Visser voor uw geweldige inzet en uw trouw. U blijft in onze herinnering en in ons hart.

Wim en Eline Duivelshof

 

Als een bom is het ingeslagen. De plotselinge en absoluut onverwachte dood van onze pastor. Hans Visser. Een man die 35 jaar lang de Paulus Parochie leidde, op zijn manier, met tomeloze energie, bescheiden, niet altijd even geduldig, altijd dienstbaar.

Een pastor zoals die altijd zou moéten zijn. Weinig voor zichzelf vragend (helaas!), altijd bezig met anderen. Een man met een fabelachtig geheugen ook.

Ik zelf heb voor het eerst met hem kennis gemaakt december 1998. En sinds die tijd op allerlei parochieel gebied met hem mogen samenwerken. Je begint met kerkschoonmaken en rolt van het een in het ander. Als lector, in het koor, in de Liturgische Beleidsgroep, enz. Altijd héél plezierig en ook leerzaam. En nu dit. Van het ene op het andere moment uit ons midden weggerukt. God heeft hem thuis geroepen. Maar eigenlijk hadden we het hem anders gegund. Hij zelf zal er, denk ik, geen probleem mee hebben gehad, sterven in het harnas. Hij had ervoor getekend.

Hans, bedankt voor mooie jaren, voor alles wat je ons als parochie hebt gegeven en nagelaten. Bedankt voor wat je mij persoonlijk hebt gegeven.

ADIEU! Rust in vrede, dat heb je dik verdiend.

Dick Bosch

 

Na de grote schrik, kwam de harde werkelijkheid! Hans is er niet meer! Het is niet te bevatten en te geloven. Hij die dag en nacht voor zijn parochie klaarstond! Ook voor eenieder, al waren ze niet kerks. Hans hield van mensen. Als je zo’n 35 jaar met iemand optrekt weet je veel over het wel en wee, ook wat er in hem omgaat. Wat zullen we hans vreselijk missen. Hans was er altijd. Ik zeg nu tegen hem: ‘We hebben een intense fijne tijd gehad. Hans, je was warm en liefdevol. Dag Lieve Hans, vrede en alle goeds.”

Celly

 

Ik kende je nog maar een vol jaar, maar het leek wel alsof we al jaren collega’s waren, ware het niet dat ik je voortdurend mocht lastigvallen met allerhande vragen. Je was mijn mentor, verklaarde ik. Maar dat vond je overdreven, bescheiden als je altijd was. Samen met Celly wachtte je me elke dinsdagochtend op met een kop koffie. We voelden ons met elkaar verbonden, medebroeder van elkaar, over congregatie en orde heen. We merkten dat we elkaar vonden in het pastoraat,. Je bemoedigde me: ondanks je leeftijd bleef je enthousiast, met de blik vooruit gericht. Maar, wat me nog het meest dierbaar was, was je eenvoud, je liefde voor elke mens, vooral voor de eenvoudige. Iedereen kon bij jou terecht. Je was geen man van grote en luidruchtige woorden (alhoewel je een stem had als een klok), maar iedereen voelde het aan: deze man had het hart van de Goede Herder.

Beste Hans, ik ben dankbaar dat ik je mocht leren kennen, dat we vrienden konden zijn, broeders van elkaar. Ik wens je nu ‘vrede en alle goeds’ bij de Heer van het Leven. Iemand schreef me: ‘Weet zeker dat de hemelpoort meteen wijd is opengezwaaid.’ Daar ben ook ik helemaal van overtuigd.

Pastor Dominiek Deraeve

MEDEDELINGEN VOOR DE KOMENDE WEEK

Door het plotse overlijden van pastor Visser, hebben we geen kans gezien mededelingen te sprokkelen voor dit blaadje. Onze excuses hiervoor. We beloven om dit zo snel mogelijk terug op te pakken.